From Nashville with love

Sinds tien jaar ben ik klassiek zanger, operazanger zoals dat heet. Naast de universiteit studeerde ik aan het conservatorium en hoppa, daar ging ik, jodelend met m’n hoge F de muziek in. Mijn rode hart bleek daarnaast roze en het jodelen nam activistische vormen aan. Hier schrijf ik voor het eerst in een column wat ik als feministische queer dame vind van onze wereld.

Intolerant en mensonterend

De aanleiding is de Nashville verklaring, die in Nederland door maar liefst een paar honderd orthodox-protestantse voorgangers, predikanten en ‘prominenten’ werd ondertekend. Een verklaring die ondertussen anderhalf jaar oud is en in die tijd stilletjes haar weg heeft gevonden naar religieus Nederland. Correctie: naar intolerant, mensonterend Nederland, die een religie gebruikt als vehikel voor de eigen afkeer van zijn medemens.

Als klassiek zanger heb ik veel met de christelijke traditie te maken. Immers, de meeste oratoria gaan over Bijbelse onderwerpen en vaste onderdelen op de kerkelijke agenda. In onze wereld zie ik dat LHB-ers sterk vertegenwoordigd zijn onder de beroepssolisten. Tussen haakjes: ik ken tot nu toe nog maar twee professionele T’s. Dat is nooit een probleem, ook niet bij koren en orkesten die wat explicieter een christelijke identiteit uitdragen. Het maakt niet uit waar ik kom, overal zorgen de liefste mensen ervoor dat bij aankomst je kopje thee klaar staat en vaak ook een schaal met fruit en koek. Welkome warmte in vaak koude kerken.

Prachtige geschiedenis over liefde

Een vereniging waarbij ik een aantal keer heb gesoleerd, is het Oratoriumkoor Heiloo. Toen ik vorig jaar bij hen de Matthaüs Passion zong, mochten we als solisten een stukje schrijven in het programmaboekje. Een stukje over hoe wij als solisten de Passietijd beleven en het verhaal over de kruisiging van Jezus ervaren. De tenor en ik schreven hoe wij, terwijl we niet in een god geloven, wel degelijk intens geboeid zijn door de prachtige geschiedenis over liefde, acceptatie en hoe je met je medemens omgaat, maar ook hoe door afwezigheid van liefde het gruwelijk mis kan gaan. Haat, angst en lust naar macht zorgen ervoor dat Jezus door zijn medemens uit de weg wordt geruimd.  Onverschilligheid van een politiek figuur is bovendien wat deze moord niet tegenhoudt, maar zelfs er alle ruimte voor geeft.

Een van de beroemdste aria’s in het oratorium is het Aus Liebe. De uitgestrekte tonen zitten in mijn hart, omdat bij Bach de medemenselijkheid diep te voelen is. Na afloop kreeg ik van de voorzitter het prachtige compliment “je gelooft misschien niet in god, maar duidelijk wel in de liefde”. En daarom wil ik hier mij uitspreken over hoe bedroefd ik ben over de Nashville-verklaring en de ondertekenaars.

Afkeurende reacties van juist gelovige mensen

Maar tegelijkertijd ben ik zeer hoopvol, want ik zie overal om me heen dezelfde afkeurende reacties van juist gelovige mensen die zeggen: ‘Mijn god staat voor liefde en acceptatie.’ Het is belangrijk je te blijven uitspreken tegen haat en vóór liefde. Onverschilligheid brengt niks en dient niemand. Sterker nog, de speelruimte voor de destructieve boodschap blijft in stand. Zwijgen is geen oplossing. Wie zwijgt, stemt toe. We kunnen het niet vaak genoeg zeggen: het goddelijke is liefde en liefde is goddelijk.

Ik blijf het zeggen én zingen.

Marene Elgershuizen


Marene Elgershuizen is dramatisch coloratuur sopraan. Naast Geschiedenis en Internationale Betrekkingen studeerde zij solozang aan de conservatoria van Groningen en Amsterdam. Plak daar twee jaar Duitsland aan vast bij beroemde hoogdramatische sopranen, een roze vleug politieke interesse, et voilà, je hebt een zingende activiste, die houdt van linkse hobby’s.

www.mareneelgershuizen.nl

Foto: Elbert Besaris 

3 thoughts on “From Nashville with love

  1. Ronald schreef:

    Lieve Marene,

    Normaal gebruik ik wat meer woorden; voor jouw column hoef ik er niet veel te gebruiken: als katholiek opgevoed jongetje vind ik dat je het prachtig hebt verwoord, het raakt me zeer!

  2. Ria Hartong schreef:

    Marene,wat heb je prachtig verwoord wat heel veel van ons denken.
    Ik ben blij dat ik je een klein beetje ken doordat je een paar keer bij ons gezongen hebt.
    Je boodschap heeft me ontroerd.
    Laten we met zijn allen zorgen dat jij,Marene de steun krijgt die je verdient.❤️

  3. Marianne Tennekes schreef:

    Voor mij, Marianne, een verrijking aan kennis door u. U zet neer, u gelooft niet in God, maar wel in de Liefde. Wel daar herken ik mijzelf in. Maar voor mij weer een stukje meer levens openbaring dat ook al geloof je niet in God, je daarom wel met al je liefde die je in je hebt,wel geestelijke liederen in de kerk kan en mag zingen. Ik dank u voor dit en tevens voor het hele stuk dat u schreef. Met een lieve groet en de allerbeste wensen,
    Marianne.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.