Mel Daluzyan: “Van geliefde sportvrouw werd ik de gehate transgender.”

In ‘Paspoort’ vertellen mensen over hun niet Nederlandse achtergrond en hun leven in Nederland. In deze editie Mel Daluzyan, sinds drie jaar woonachtig in Nederland.

Tekst: Eduard Hoekstra

Naam: Mel Daluzyan
Leeftijd: 30 jaar
Geboorteplaats: Gjoemri, Armenië

Gjoemri

“De op een na grootste stad van Armenië is Gjoemri, er wonen 120.000 mensen. De stad wordt nog steeds getekend door de gevolgen van een grote aardbeving 20 jaar geleden en van de oorlog met Azerbeidzjan, die in 1994 eindigde. Gjoemri is nooit volledig herbouwd. Ik woonde er met mijn ouders, twee zusters een broer en mijn grootmoeder. Mijn vader is automonteur en mijn moeder voedde de kinderen op. Armenen zijn over het algemeen zeer conservatief, maar mijn ouders vormen een uitzondering. Mijn moeder was een sportvrouw, maar in haar tijd was dat nog niet mogelijk. Ik maakte deel uit van de eerste generatie Armeense sportvrouwen. Ik ben altijd heel jongensachtig geweest en kleedde me ook zo, dat is thuis nooit een probleem geweest. Ik vertelde weleens dat ik eigenlijk een jongen was, maar dat mijn ouders aangifte hadden gedaan van een meisje, zodat ik niet in het leger hoefde.”

“Ik maakte deel uit van de eerste generatie

Armeense sportvrouwen.”

Gewichtheffen

“Op de middelbare school werd ik door de sportleraar gestimuleerd om te gaan gewichtheffen; ik wilde graag spiermassa opbouwen in plaats van borsten krijgen en zo ben ik eraan begonnen. Al snel werd ik er heel goed in en kon mee met de wereldtop. Gewichtheffen is in Armenië, Turkije en de andere omliggende landen een heel grote sport en ik was met anderen de eerste generatie vrouwen die er aan begon. Ik werd een internationale bekendheid. Het begon te wringen toen ik in een tijdschrift met andere transgenders stond. Ik zou naar Amerika gaan voor de wereldkampioenschappen, maar werd door een foto in een blad niet meer uitgezonden.  De pers viel over me heen en van de een op de nadere dag veranderde mijn wereld. Ik werd nog steeds herkend maar nu fysiek bedreigd en uitgescholden. Van een ster werd ik een paria. De media deden er alles aan om me te kleineren. Ik ben weleens net op tijd ontkomen, aan een knokploeg die onderweg was om me te mishandelen. Ik werd depressief en kreeg last van suïcidale gedachten.”

Nederland

“Vanaf Schiphol kwamen we in een AZC in Ter Apel terecht. De verhalen die we van andere asielzoekers hoorden, waren zo afschuwelijk dat ik mijn eigen leed vergat. Een hoop mensen vinden hier terecht een toekomst. Maar er zaten ook homofobe asielzoekers, ik begrijp niet waarom zij naar Nederland komen en ik vond dat ze te weinig gecorrigeerd werden. Inmiddels wonen we samen Amsterdam Zuid-Oost. Plannen heb ik genoeg; ik zou Nederlandse gewichtheffers kunnen trainen, maar allereerst concentreer ik me nu op het transitieproces. Ik moet drie operaties ondergaan.”

“In het AZC zaten ook homofobe asielzoekers. Ik begrijp niet waarom zij naar Nederland komen”

“Het is heerlijk met de hond, Luna, over straat te lopen, en niet herkend te worden. Nederlanders heb ik leren kennen als open, eerlijk en tolerant; zelfs de regen in Nederland vind ik prettig. Het meest belangrijk is dat ben vrij ben. Hier ben been normaal lid van de samenleving en zo word ik ook behandeld. Ik kijk uit naar de operaties, want daarna ben ik compleet. Lilith is daar minder mee bezig, die houdt van me zoals ik ben. Met mijn familie onderhoud ik een goed contact, maar het is onmogelijk terug te gaan naar Armenië, dus ik zal ze niet snel meer zien.”

Lilith Ghazaryan – partner van Mel

Leeftijd: 29 jaar
Geboren: in Armenië

“Ik was in Armenië sportjournaliste en een grote fan van Mel. Zo kwam ik met haar in aanraking. Aanvankelijk vond ik hem maar een conservatieve eikel, maar langzamerhand kregen we een vriendschappelijke band en sinds vier jaar hebben we een relatie. Toen de hele rel rond Mel ontstond, was ik bij hem. De sponsoring van de bond viel weg en het was onmogelijk werk te vinden. Ik bracht hem op het idee samen naar het buitenland te gaan. Hij kon makkelijk een visum krijgen, omdat hij een bekende sportster was en ook mij lukte het er een te krijgen. Twee jaar geleden kozen we voor Nederland, omdat het land bekend staat om zijn tolerantie. Het was mijn droom genderstudies te gaan doen en daar ben ik nu net mee begonnen aan de UvA.”

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.