Tim Teunissen is Sandra: wanhopig op zoek naar een man

In toneelstukken van Tim Teunissen passeren verschillende personages de revue. Daar staat hij om bekend. “Van vlogmeisjes tot racistische rijleraren uit Rotterdam. Dat vind ik het leukst. Het liefst speel ik alle kleuren van de regenboogvlag op één avond.” Een vrouw van middelbare leeftijd, stewardess, smachtend naar liefde; in haar vrije tijd struint ze Tinder af; Dat is Sandra, het nieuwste personage van Tim Teunissen. 

Tekst: Dennis van den Berg

Wie is Sandra?

“Sandra is een middelbare vrouw, net gescheiden, op zoek naar een man, met twee puberende kinderen in huis. Haar baan als stewardess is ten einde en ze is overspannen. En, o ja, ze loopt ook op hakken. De hele voorstelling is een Tinder-date. Tussen Sandra en iemand op de eerste rij. Ondertussen maak ik uitstapjes naar andere personages. Ik speel altijd personages die een verhaal te vertellen hebben, grappige herkenbare figuren.”

“Het liefst speel ik alle kleuren van de regenboogvlag op één avond.”

Inspiratie

De inspiratie voor zijn personages haalt Tim uit zijn omgeving. “Ik zie ze op straat, of ik hoor een gesprek, en dat onthoud ik dan. Er komt altijd een dag waarop ik denk: O, dit ga ik spelen!”  Sandra is gebaseerd op zijn moeder. “Nou ja, dat wil zeggen: mijn moeder is stewardess, van kinds af aan maakte ik die wereld al mee. Het is een interessant decor, de cabin crew van een vliegtuig. Als passagier zie je enkel de glimlachjes, de vriendelijkheid, de verzorgde kleding. Maar het zijn ook mensen van vlees en bloed, er zijn ook frustraties en kleine ruzietjes onderling. Het is net de echte wereld. Ik doe alles gewoon zelf. Dat is voor mij de ideale manier om te werken. Ik hoef met niemand te overleggen, niemand zegt wat ik moet doen. Al mijn personages komen uit mijn eigen fantasie.”

Tim Teunissen is Sandra

Acteur of cabaretier?

“Het acteren zat er al vroeg in. Van kinds af aan was ik al bezig met acteren. Zoals een ander naar voetbal gaat, zo ging ik op toneelles. Het was gewoon logisch. Toen ik aan twee jaar geleden aan Cameretten meedeed, won ik de persoonlijkheidsprijs. Vanaf dat moment is het cabaret meer in mijn voorstellingen gekropen. Of anders gezegd: Ik werd door de buitenwereld meer als cabaretier gezien. Niettemin voel ik me toch vaak een vreemde eend in de bijt in het cabaretwereldje. Daarvoor ben ik toch te veel een acteur. Ik werk met monologen en personages, ik sta niet te stand-uppen, wat dat betreft ben ik wel echt een acteur. Ik zie daar geen scheidslijn in, als je op een podium staat speel je altijd een beetje toneel. Deze zomer stond ik bijvoorbeeld in het theater met POZ Paradise, een toneelstuk ter gelegenheid van de aidsconferentie in Amsterdam. Heel gezellig, met zes homo’s, maar dan ben ik wel echt een acteur die zijn rol speelt. Mijn handen jeuken dan om iets te veranderen.”

“Mijn zus wist het al. Ik weet niet hoe ze het voor elkaar kreeg maar ze schoof ieder gespreksonderwerp richting homoseksualiteit.”

Coming-out

Dat de toneelschool niet alleen goed was voor zijn carrière ontdekte Tim toen hij Adelheid Roosen ontmoette. “Zij gaf les in de eerste twee weken van het eerste jaar. Ze sloeg in als een bom, een bundel energie die openbarstte zodra ze voor de klas ging staan. Ze daagde ons uit alles over onszelf te vertellen. Toen dacht ik wel: Volgens mij moet ik uit de kast komen, anders ga ik deze opleiding nooit overleven.” Dus dat deed Tim. “Eerste vertelde ik het aan mijn klasgenoten maar dat was niet echt spannend. Zij dachten alleen maar: Ja, en? Er zitten er zoveel hier op die toneelschool. Wat maakt het uit? Twee jaar later vertelde ik het aan mijn ouders. Dat was iets spannender. We zaten in een restaurant. Op moederdag. Mijn zus wist het op dat moment al. Ik weet niet hoe ze het voor elkaar kreeg maar ze schoof ieder gespreksonderwerp richting homoseksualiteit, bijvoorbeeld het homohuwelijk in Amerika waar Obama net een speech over gehouden had. Uiteindelijk heb ik het toen maar verteld. Later stond ik buiten een sigaret te roken met mijn vader, hij pinkte een klein traantje weg. Hij was zo trots.”


De voorstelling Sandra gaat op 6 september in premiere op het Amsterdam Fringe Festival in Theater Bellevue. Daarna speelt de voorstellingen nog op 6, 7, 8, 14 en 15 september. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.