China

Het was het weekend van het Eurovisiesongfestival. Er werden weer regenboogvlaggen geblurred en homovriendelijke liedjes geboycot, terwijl ‘homo’ en ‘Eurovisiesongfestival’ al jaren geleden tot pleonasme versmolten zijn. 

China was niet het eerste land dat ons niet wilde uitzenden. En het zal niet het laatste land zijn. Elk jaar is er wel een land dat ons niet wil.

En toch blijven we komen. Massaler dan ooit. Met onze homovriendelijke liedjes en met onze regenboogvlaggen. Eurovisie en de regenboogvlag zijn innig met elkaar verbonden en zullen door geen land meer uit elkaar getrokken kunnen worden.

Ik ben zelf geen grotegroepenmens. Van grote verzamelingen mensen word ik meestal wat zenuwachtig, of het nu feestende, protesterende of pretparkbezoekende mensen zijn.

Toch, indien nodig en mogelijk, protesteer ik mee voor meer regenboogrechten, want uiteraard ligt er ‘strength in numbers’. Ook al ligt het niet in mijn aard, zo af en toe maak ik mijn individueel welzijn ondergeschikt aan het hogere doel van het welzijn van de groep. Van de regenbooggroep. Mijn regenbooggroep.

De meest onschuldige vlag ter wereld is de regenboogvlag. Immers, deze vlag staat niet voor begrippen van exclusiviteit als nationalisme en patriotisme, maar voor een wereldwijde beweging die opkomt voor liefde. Voor inclusiviteit. Voor het individuele recht op liefde voor iedereen, ongeacht ras, geloof, afkomst, positie, overtuiging of politiek systeem.

Laat ze ons maar proberen te blurren. We zijn toch allang onuitwisbaar geworden. Onze liefde laat zich niet kisten door beperking of boycot. En we gaan zeker niet terugblurren. We gaan erboven staan en laten de wereld zien waar het in het leven écht om draait: liefhebben en mogen laten zien wie je bent.

Volgend jaar doen we er nog een schepje bovenop en raad ik iedereen die naar het songfestival gaat aan niet één maar minstens twee regenboogvlaggen mee te nemen.

Onthoud: there’s strength in numbers.

China: zéro points.

Rick van der Made


Rick van der Made (Breda, 1968) is dichter en columnist. Hij studeerde Frans, Engels en Pedagogiek. De dichtbundels ‘Wereldreiziger’, ‘Memoires van Huisman’ en ‘Het jaar van de arend’ zijn van zijn hand.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.