Daten is als ‘Wie is de Mol?’

 Mijn beste vriend en ik zitten in onze favoriete kroeg op het Westergasterrein in Amsterdam. “Gebruik je nu je vrijgezel bent die datingapps, Grindr en zo?”, vroeg hij. “Nee Grindr, echt niet. Dat gaat me écht een stap te ver.” Juist daarom drong mijn beste vriend aan. “Download het dan eens. Kunnen we lachen.”

Samen zaten we met open mond te kijken naar wat er voorbijkwam. “Dit wil ik niet”, zei ik na nog geen halve minuut. “Je moet zelfs aangeven wat voor seks je fijn vindt…” Nee. Dit was niets voor mij. Tinder en Happn stonden al op mijn telefoon geïnstalleerd en zelfs dát bezorgde me de nodige zenuwen.

Soms neem ik het initiatief. Het spel heb ik nog niet helemaal in de vingers. Een enkele keer leidt een gesprek tot een date. Die vaak meer doen denken aan een aflevering van Wie is de Mol?: niets is wat het lijkt.

“Maar Pep, waarom duik je niet ‘gewoon’ de Reguliers in?”

Hoe dat komt wordt me steeds duidelijker. Je spreekt iemand oppervlakkig, lijkt van alles gemeen te hebben. Je maakt een voorstelling van de ander en drijft in gedachten af. Tot je beseft dat je het anker had moeten uitgooien.

Mijn beste vriend en ik begrijpen elkaar door en door. Tenzij het over mijn homoseksualiteit gaat. De gayscene is hem onbekend. “Maar Pep, waarom duik je niet ‘gewoon’ de Reguliers in?” Ik vertelde hem dat dat geen optie is. “Als je daar een willekeurige bar binnenloopt voelt het direct alsof er vijf paar ogen op je gericht zijn.”

Wat als de scene je niet trekt en apps vaker een waanvoorstelling tonen dan je lief is. Wat zijn je opties? Daten met de Wie is de Mol?-wijsheid in het achterhoofd of de apps verwijderen. Ik besloot er met mijn beste vriend om te lachen.

Pepijn schrijft ieder weekend een column voor de Gaykrant. Lees hier zijn column van vorige week: Haat-liefdeverhouding met liefde.

One thought on “Daten is als ‘Wie is de Mol?’

  1. Peter schreef:

    Ja een lastig en hardnekkig probleem, met name omdat bijna iedereen wel graag een fijne levenspartner zou willen, maar homo’s daarbij een structureel nadeel hebben dat echter maar zelden benoemd wordt, namelijk dat ze maar met zo weinigen zijn.

    De keuze is voor homo’s daardoor een heel stuk beperkter dan voor hetero’s, die immers hun partner uit bijna 50% van de populatie kunnen kiezen. Homo’s zijn dan ook nog eens random over het land verspreid, maar daarvoor biedt het internet op zich een ideale uitkomst: het kan je makkelijk in contact brengen met verspreid wonende ‘soortgenoten’.

    Het is dan ook erg jammer dat juist internet en apps vaak ook niet bevredigend zijn – in mijn ervaring omdat velen er teveel willen: vanuit de schaarste is het een gevecht om wie het eerste de beste kandidaat weet te strikken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.