Lieke Marsman | ProfieLHBT+

Ditmaal is het woord aan Lieke Marsman (27), schrijver van onder andere de roman ‘Het tegenovergestelde van een mens’.

Marcel Proust kennen we onder andere van zijn beroemde vragenlijst, aan de hand waarvan een beeld van een persoon onstaat in wat we vandaag de dag ‘soundbites’ zouden noemen. De Gaykrant bevraagt aan de hand van een eigen variant op de vragenreeks steeds een persoon die zich onderdeel voelt van de regenboogcommunity. 

1. Wat zijn je belangrijkste karaktereigenschappen?

Gedreven, angstig, geëngageerd.

2. Wie zijn de grootste voorbeelden in jouw leven?

Ik heb veel bewondering voor mensen die geheel onafhankelijk zijn, en dan vooral onafhankelijk van de bevestiging van anderen, voor kluizenaars misschien wel. Zelf functioneer ik het best als ik alleen ben, maar ik ben toch altijd bang om eenzaam en vergeten te worden. Ik houd overigens veel van mensen! Maar ik zou best wat minder afhankelijk willen zijn van hun bevestiging.

3. Hoe identificeer je jezelf in gender en seksualiteit?

Vrouw, lesbisch.

4. Vind je het belangrijk om jezelf ook als zodanig te profileren naar anderen toe?

Ik heb periodes waarin ik me heel vrouwelijk kleed, en periodes waarin ik me mannelijker voel – of wat daarvoor doorgaat. Maar in beide gevallen identificeer ik me als vrouw. Toen ik net uit de kast was gekomen, had ik behoefte om in ieder gesprek mijn geaardheid naar voren te brengen, zelfs bij de bakker. Dat heb ik nu minder.

Lieke Marsman. (c) Lenny Oosterwijk

5. Wat vind je het meest aantrekkelijk in een andere persoon?

Ik houd van mensen met dromen en ambities. En ik vind loyaliteit belangrijk. En humor! Ha, het voelt een beetje alsof ik een datingprofiel invul nu

6. Wat is het meest positieve dat je ooit hebt ondervonden aan niet-hetero zijn?

Uit de kast komen. Ik wist dat de kans klein zou zijn dat mijn omgeving me zou verstoten of iets dergelijks, maar toch vond ik het zo eng, er ging best een innerlijke strijd aan vooraf. Toen iedereen die ik goed kende wist dat ik op vrouwen val, voelde ik me ontzettend bevrijd. En trots ook wel, niet eens op mezelf, maar op mijn geaardheid. Mensen vragen vaak: waar is die gay pride nou voor nodig? Nou, hiervoor dus. Ik kan er niets aan doen, mijn homoseksualiteit maakt me trots.

7. Wat is het meest negatieve dat je ooit hebt ondervonden aan niet-hetero zijn?

Ik ben wel eens uitgescholden toen ik met een geliefde over straat liep, verder heb ik gelukkig weinig problemen gehad.

8. Wat zou er per morgen gedaan moeten worden om de positie van LHBT+’ers te veranderen?

Ik hoor wel eens mensen, ook homo’s, zeggen: ‘De homo-emancipatie is voltooid.’ Maar dat je zelf weinig nadelen van homo-zijn ondervindt (zie vraag 7) betekent niet dat dit voor iedereen geldt. Zolang er homo’s in elkaar geslagen worden en er landen zijn waar homoseksualiteit en/of het ‘homohuwelijk’ illegaal zijn, is de emancipatie niet voltooid. En staat zeggen dat dat wel zo is verdere emancipatie in de weg.

9. Hoe zou je het liefst herinnerd willen worden?

Als iemand die mooie, en soms ook belangrijke dingen schreef.

10. Wat is je motto?

Dichters hebben geen motto nodig.

 

Door: Christian Curré

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *