Biweekly ‘Butch queen’ [column]

Onlangs vertelde iemand mij wat ik was. Biseksueel toch? Nee, mijn gay type: twink, bear, enzovoorts. Aha. Ik blijk dus een ‘butch queen’ te zijn. Met andere woorden: ik presenteer mij niet uitgesproken mannelijk of vrouwelijk. Dat wist ik niet en ik besteedde er niet zoveel aandacht aan. Want het maakt mij niet zoveel uit.

Toch heeft het me geholpen. Want ik merk dat mensen verschillend op mij reageren. ‘Ben je biseksueel? Niks aan je gemerkt.’ Ik denk dan: moet ik nu dankjewel zeggen? ‘Je bent bi. Wist ik allang hoor, ik dacht eigenlijk dat je homo was.’ Dat klopt. Wat fijn dat je altijd vol lof over vrouwen hebt blijven doorpraten en nooit bij mijn voorkeuren hebt geprobeerd aan te sluiten. Ook al is het de jouwe niet. Of: ‘je bent een halve vrouw.’ En: ‘je hebt vrouwelijke maniertjes.’ Mijn reactie, licht geïrriteerd: ik voel me gewoon man. Je moet je norm van wat vrouwelijk is, aanpassen.

Joshua Zandberg
Joshua Zandberg

Door wat anderen in mij zien ben ik tot de conclusie gekomen dat ik gewoon zo ben en blijkbaar meerdere kanten heb. En dat ik die kan inzetten. Maar vooral dat het niet uitmaakt. Als iemand mij in een bepaald hoekje wil hebben: dan is dat maar zo. Het hele strikte talige spel wat betreft gender- en seksuele identiteit raakt in de toekomst hopelijk meer en meer achterhaald. Ik verwacht niet meer in mijn leven mee te maken dat het mensen in onze cultuur niet meer uitmaakt of je je man, vrouw, homo, hetero of beiden of anderszins voelt of bent in hun ogen.

Maar stel dat dit toch verandert. Dan zou het een stukje makkelijker voor mij worden als het gaat om dit soort opmerkingen. En dan heb ik het nog niet eens over diegenen die veel meer dan ik last van stereotypisch denken hebben.

Joshua Zandberg

Joshua Zandberg is voorzitter van het Landelijke Netwerk Biseksualiteit en elke week schrijft hij een column over zijn leven als bi-man. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *